Home

Author Bios

Olivier Pintelon

Olivier Pintelon studeerde politieke wetenschappen aan de Universiteit Gent. Sinds 1 oktober 2009 werkt hij als onderzoeker aan het Centrum voor Sociaal Beleid (Universiteit Antwerpen), na een jaar werkzaam te zijn geweest aan de vakgroep politieke wetenschappen van de UGent. Zijn onderzoek focust zich op: armoede, sociale ongelijkheid en de welvaartsstaat. De auteur schrijft zijn bijdragen in eigen naam.

Articles by this author:

  • Hoe sociaal wordt de regering Di Rupo I?

    In deze bijdrage nemen we het sociale luik van het regeerakkoord van de regering Di Rupo I onder de loep. We bekijken het akkoord vanuit de bril van de sociale bescherming in de ruime zin en concentreren ons op drie grote thema’s: tewerkstelling, armoedebestrijding en de combinatie arbeid-gezin.

    By:
  • Is sp.a 'te links' of Vlaanderen 'te rechts'?

    Op 13 juni 2010 behaalde de sp.a de slechtste score sinds de Eerste Wereldoorlog. Deze uitslag zet tot denken aan. Dit essay heeft een dubbele bedoeling. Enerzijds proberen we aan te tonen dat mensen die de nederlaag wijten aan een 'te linkse' koers, te kort door de bocht gaan. Anderzijds probeert dit essay de contouren vast te leggen van een langetermijnstrategie voor de partij. Het komt er niet zozeer op neer om een 'gat' in het centrum te vullen, maar er moet vooral meer ruimte gecreëerd worden voor het linkse gedachtegoed in Vlaanderen.

    By:
    1 Reacties
  • De paradox van het Europees democratisch deficit

    De negatieve referenda over de Europese Grondwet in Frankrijk en Nederland (2005) hebben duidelijk  gemaakt dat er een grote kloof gaapt tussen de EU en haar burgers. In dit essay wordt gesteld dat het huidige legitititeitsprobleem van de EU samenhangt met de manier waarop Europa vandaag functioneert. De EU kampt, zo zal geargumenteerd worden, met een democratisch deficit. Er is een probleem qua verantwoording van de beslissingen die op het Europese niveau worden genomen. Toch pleit dit essay niet voor een ‘blinde’ terugkeer naar de oude vertrouwde natiestaat. Het is net een versterking van het ondemocratische Europa die dat deficit het best kan verhelpen: de ‘paradox van het Europees democratisch deficit’.

    By: Olivier Pintelon
  • Het streven naar het begrotingsevenwicht: een dogma?

    In het maatschappelijk debat wordt nog nauwelijks de discussie gevoerd over de zin en onzin van het streven naar een begrotingsevenwicht. Jarenlang stond de Belgische politieke scène in het teken van het terugdringen van de staatsschuld en het halen van de Maastrichtnormen, waardoor slechts een enkeling nog een (tijdelijk) tekort in de begroting politiek overtuigd durft te verdedigen. Nochtans zijn er enkele goede economische en politieke argumenten voorhanden, die ondersteunen waarom een begrotingsevenwicht (zeker in tijden van crisis) geen dogma mag zijn.

    Eerst wordt stilgestaan bij enkele veelgehoorde argumenten die worden aangegrepen door de absolute voorstanders van een begrotingsevenwicht. Vervolgens worden de centrale argumenten belicht die verdedigen waarom er (alleszins) in tijden van crisis gepleit kan worden voor een begrotingstekort, waarna deze inzichten en argumenten worden gebruikt om het Belgisch en het Vlaams begrotingsbeleid in tijden van crisis onder de loep te nemen. Dit essay komt tot de conclusie dat stellingen over het begrotingsbeleid niet los kunnen gezien worden van politieke en ideologische overtuigingen. Voor de politieke linkerzijde mag een begrotingsevenwicht, gezien het streven naar zekerheid voor de mensen, geen dogma zijn.

    By: Olivier Pintelon

Blogs by this author:

  • Waarom mensen met een laag inkomen een grote tv kopen? De noodzaak voor herverdeling anders bekeken

    Mensen uit de gegoede middenklasse hebben vaak geen begrip voor het consumptiegedrag van arme mensen. We kennen immers allemaal voorbeelden van mensen met een laag inkomen die een 40 inch flatscreen hebben. Gezinnen in de marge van de samenleving lijken niet altijd ‘logisch’ te handelen en zijn vaak de eerste om een persoonlijk krediet aan te gaan voor zaken die ze … vaak niet echt nodig hebben. Dat weegt op het draagvlak voor herverdeling, omdat uitkeringen hierdoor aanzien worden als ‘verloren blanco cheques’. Deze korte bijdrage stelt echter dat net deze voorbeelden de noodzaak naar meer inkomensverdeling duidelijk maken.

    By: Olivier Pintelon
  • Over de index, vertrouwen en macro-economische alchemie

    De index blijft aanwezig in het politieke debat. Hoewel het regeerakkoord duidelijk zegt dat de index ‘gehandhaafd’ zal worden, blijven verschillende maatschappelijke actoren de aanpassing van de index op de politieke agenda plaatsen. Ook onderzoekers mengen zich in het debat. Zo bracht professor economie Joep Konings – samen met collega’s – een studie uit waaruit moet blijken dat een indexsprong zo’n 32 000 jobs zou opleveren (de studie kan u hier nalezen). Poliargus plaatst hier enkele kanttekeningen bij de studie.

    By:
    1 Reacties
  • Na de opluchting de ontnuchtering

    De afgelopen week ging een zucht van opluchting door het land. Eindelijk een begroting! Eindelijk zicht op een permanente regering! In die collectieve euforie dreigt de aandacht voor inhoud al eens te verwateren. Hier schuilt een gevaar, aangezien de maatregelen veel veranderingen met zich mee brengen voor een groot deel van de bevolking. Er zijn immers aanwijzingen dat enkele precaire groepen worden getroffen. Vooral voor zieken en werklozen kondigen zich bezuinigingen aan. Men kan zich afvragen hoe deze begroting compatibel kan zijn met het Belgisch engagement om 380.000 Belgen uit de armoede te lichten – in het kader van de EU2020-strategie.

    By: Olivier Pintelon
  • Wordt de Vlaamse huurder gediscrimineerd?

    Het cliché wil dat de Vlaming geboren wordt met een baksteen in de maag. Naar schatting 77% van de Vlamingen is eigenaar van zijn eigen woning. Traditioneel wordt dat als een positief gegeven beschouwd: investeren in de eigen woonst wordt aanzien als een goede financiële keuze en velen beschouwen de eigen woning als de ultieme vorm van zekerheid – zeker in de context van relatief lage wettelijke pensioenen. Deze korte bijdrage trekt geenszins deze redenering in vraag, maar stelt kritische vragen bij het dominante woonbeleid in Vlaanderen en België. Is de keuze voor de ondersteuning van private eigendomsverwerving wel verstandig?

    By: Olivier Pintelon
  • Boek: Maes, J. (2010). Uw sociale zekerheid in gevaar.

    De inleiding van het boek zet meteen de teneur. De auteur stelt terecht dat de sociale bescherming in België zich op een kruispunt bevindt en dat de moeilijke budgettaire situatie en de opkomende vergrijzing de sociale zekerheid onder druk (zullen) zetten. Tegelijkertijd stelt Jef Maes echter dat: “Niets was of is onmogelijk. Het is een kwestie van maatschappijkeuze”. Het boek heeft als grootste verdienste dat het een aantal problemen bij naam noemt en vanuit (klassiek) linkse hoek een antwoord poogt te formuleren. Het is een verademing om vast te stellen dat de vakbonden, Jef Maes schrijft het boek wel in eigen naam, zich wat actiever in het debat mengen en ook concrete voorstellen formuleren. Tegelijkertijd blijft de auteur wel wat stil over bepaalde aspecten, maar daar kom ik later op terug.

    By: Olivier Pintelon
  • Armoede: we moeten evolueren van ‘Hoeveel?’ naar ‘Waarom?’

    De afgelopen dagen waren we getuige van een cijferoorlog over hoeveel armen er nu precies in Vlaanderen zijn. Volgens een recente publicatie loopt ruim 10% van de Vlamingen het risico om arm te zijn. Door het creatief toepassen van een andere armoededefinitie kwam de Vlaamse Regering echter aan 'slechts's 0,4% armen. Hoera! Een reactie kon uiteraard niet uitblijven. Deze cijferoorlog is echter exemplarisch voor een breder fenomeen in Vlaanderen. In het publieke discours en tot op zekere hoogte ook in het Vlaamse onderzoek heeft men voornamelijk oog voor het tellen van armen in Vlaanderen.  Een belangrijkere vraag wordt echter maar zelden gesteld: waarom zijn er überhaupt armen?

    By:
  • Nieuwe armoedecijfers in Vlaanderen: zijn de grenzen van activering bereikt?

    Op 24 mei 2011 publiceerde Decenniumdoelen 2017, een samenwerkingsverband van diverse sociale organisaties, de armoedebarometer voor 2010. De cijfers zijn weerom ontnuchterend. Armoede in Vlaanderen blijft redelijk persistent en (structurele) vooruitgang is voorlopig niet in zicht. De armoedebarometer brengt de positie van de armen in kaart op zes cruciale domeinen: gezondheid, arbeid, inkomen, wonen, onderwijs en samenleven. Op de meeste van deze domeinen wordt sinds de lancering van het initiatief nauwelijks of geen vooruitgang geboekt

    By: Olivier Pintelon
  • De Europese economische plannen onder de loep

    Op de Europese top van 24 en 25 maart werd het Europact definitief goedgekeurd. Op hetzelfde moment hielden de Europese vakbonden een grote manifestatie voor socialer Europa. Het wordt dan ook hoogtijd om de Europese economische plannen eens onder de loep te nemen. We onderscheiden drie pijlers van de nieuwe Europese strategie: 1/ het ‘Europees semester’, 2/ de aanscherping van het Groei- en Stabiliteitspact en 3/ het Pact voor de Euro. We formuleren verschillende kritieken, zowel vanuit sociaal als vanuit economische oogpunt. Ten slotte zijn er ook bedenkingen mogelijk op het vlak van democratische legitimiteit.

     

    By: Olivier Pintelon
  • Enkel solidariteit kan de EU redden

    Vandaag betogen Europese vakbonden in Brussel tegen de crisisplannen van Europa. U vernam daarover in onze pers vooral dat u vandaag beter wegblijft uit Brussel. Nochtans zijn er vele goede redenen waarom u vandaag net wel naar Brussel had moeten trekken, om mee te betogen. Diegenen die zich moeten bezinnen zijn niet de pendelaars naar Brussel, maar de Europese politici.

    By:
  • Het Janusgezicht van het IPA

    Het nieuwe IPA bevat eten en drinken voor velen en is een eerbaar compromis. Toch zijn er enkele kanttekeningen te maken: de overheid zal het eenheidsstatuut moeten smeren, de loonstijging in 2012 is heel miniem, onderdelen van de gezondheidsindex komen misschien ter discussie en de verhoging van de sociale minima is te beperkt.

    By: